Σε πρώτη δημοσίευση: “Ανοίκεια” της Κατερίνας Καρασούλα
Ανοίκεια Δύσκολους καιρούς εισπράττω ανόρεχτα. Πώς μυρίζουν; Tην ευωδία της άνοιξης στην απογοήτευση, το αεράκι της τραγουδισμένης θάλασσας στο δάκρυ, το απαλό άγγιγμα στον πόνο, την αποξηραμένη ανθοδέσμη στην αγάπη, την μυρωδιά του σπιτιού στη μοναξιά. Δεν μυρίζει εδώ πια καλούς ανθρώπους.
Σε πρώτη δημοσίευση: “Μισό” της Κατερίνας Καρασούλα
Μισό Μισό κορμί περιφέρεται ακούραστο, το βλέπεις ολόκληρο, το άλλο μισό χαμένο σε όνειρο. Μέσα σ ένα λεπτό μοιράστηκε εσκεμμένα, εκδικητικά, παράλογα. Είναι η παύση ενός κορμιού που έμεινε μόνο. Πόδια μηχανικά, βλέμμα κενό, ούτε θλίψη,ούτε χαρά. Χαμόγελο καρικατούρα, ένας παλιάτσος θα το ζήλευε. Αγωνίστηκες να ενώσεις τα δύο ημισφαίρια, ικέτεψες, γονάτισες, ρεζιλεύτηκες. Τώρα πια […]
Σε πρώτη δημοσίευση: “Διάλειμμα” της Κατερίνας Καρασούλα
Διάλειμμα Κυλά ο χρόνος πούπουλο φτερού, αποζητά ανάπαυλα δραστηριοτήτων, περιεργάζεται με αγωνία την ώρα του διαλείμματος. Φευγαλέο συναίσθημα χαράς, διακοπή απ τα συνηθισμένα, ελεύθερες στιγμές μικρής διάρκειας. Ξεφεύγει ο λογισμός, φωτεινές εξάρσεις, διανοητική διαύγεια, ανεκτίμητη ξεκούραση. Διάλειμμα στη ζωή ο θάνατος διάκενο άγνωστο, ίσως κι αυτός να διαρκεί προσωρινά.
Το ποίημα της Δευτέρας “Αποσιωπητικά” της Κατερίνας Καρασούλα
Αποσιωπητικά Μια στάλα φως. Βασανίζεσαι, αυτοτιμωρείσαι. Αναρωτιέσαι, υποκύπτεις. Εξαιρείσαι από την ύπαρξή σου, μεταλλάσσεσαι, σκληραίνει το περίβλημα. Τα πρέπει της επιβίωσης. Η μάσκα σε κατατρώει αναγκάζεσαι από μίσος, παράλυτες αντοχές, πάλη ανισόρροπη, υπομονή στα όρια και περιμένεις. Κατερίνα Καρασούλα από τη συλλογή της Θροΐσματα εκδόσεις Άλκιμο, 2024