Το ποίημα της Δευτέρας: “Ουκ εν Πολέμω…” του Άρι Κουτούγκου
Ουκ εν Πολέμω… Μετά από ώρα που κοιτούσα τη λευκή οθόνη φάνηκε ένα παιδί, φωνάζει τ΄ όνομά μου,* παντού ερείπια, έσταζε από ψηλά τ’ ολόγιομο ολόχρυσο φεγγάρι, κι οι στάλες του πυροτεχνήματα, χιλιάδες πουλιά που ανασταίνονταν που γίνονταν δικά μου… Κι άστραφτε η νύχτα του πολέμου – να, πάλι ξερνάει ατσαλωμένη πολυ-επίπεδη τσίγκινη μετριότητα, φαντάσματα […]