Το ποίημα της Δευτέρας: [Ένα παιχνίδισμα] της Μαρίνας Μιχαήλ Χρηστάκη

[άτιτλο] Ένα παιχνίδισμα. Κομμάτια ενός παζλ που δεν τελειώνει. Από θραύσματα μάλλον φτιάχνεται ο κόσμος. Στιγμές που θρυμματίζονται και γίνονται όνειρα και όνειρα που γίνονται πραγματικότητα. Σε καμβά αόρατο κεντάται. Σαν όνειρο δομείται, σαν βίωμα αποδομείται. Αναπνοή που την παίρνει ο άνεμος. Αιώρηση, αέναη, ανάμεσα στο είναι και το μη είναι. Αταίριαστος μα και αρμονικός. […]
Το ποίημα της Δευτέρας: [Είμαι προσεκτική με τα πράγματα] της Μαρίνας Μιχαήλ Χρηστάκη

Είμαι προσεκτική με τα πράγματα που είναι εύθραυστα. Τα κρατάω στα χέρια μου όπως ένα κρύσταλλο καθαρό. Διάφανο. Σκύβω και κοιτάζω. Πατάω το κουμπί και αρχίζουν να ξεδιπλώνονται ιστορίες. Θυμάσαι εκείνο το παιδικό παιγνίδι που έμοιαζε με κιάλια; Τοποθετούσαμε έναν χάρτινο δίσκο με φωτογραφίες και κλικ-κλικ οι εικόνες διαδέχονταν η μία την άλλη. Βάζαμε τα […]
“Κι άφησα μόνο μία λέξη” της Μαρίνας Μιχαήλ Χρηστάκη

ΚΙ ΑΦΗΣΑ ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΛΕΞΗ Άλλαζα τη σειρά των γραμμών. Άλλαζα τη σειρά των λέξεων. Άλλαζα τη σειρά των στροφών. Πρόσθετα, αφαιρούσα λέξεις, προτάσεις, ολόκληρες στροφές, Μα εκείνο έμενε λειψό. Έσβηνα κι έσβηνα. Άφησα μόνο μία λέξη, αποφασισμένη να διασχίσει τη νοητή γραμμή. Εκεί που φαίνεται πως ακουμπά ο ουρανός σου με τη θάλασσά μου. […]