Η ουλή (απόσπασμα)

Αντί γι’ αστέρι μια ουλή έλαμπε πάνω απ’ τη γέννησή μου

οι πόνοι που δοκίμαζα στο άπηχτό μου σώμα

πίσω με σπρώχναν στο σκοτάδι της αρχής

μπουσούλαγα στο τίποτα, τα δάχτυλα μικρούτσικα

κρατάγανε το θάνατο, μαύρο γυαλιστερό παιχνίδι.

Δε θυμάμαι πώς έγινε κι άνθισα σε πληγή

πώς έμαθα να ισορροπώ ανάμεσα στο πύο

και στ’ ανοιχτά μου μάτια

μα εκεί που η μάνα μου λογάριαζε πως σαν το φύλλο στο νερό

θα μ’ έπαιρνε αταξίδευτη το ρέμα του θανάτου

με είδε αναπάντεχα να βγαίνω απ’ τα σκοτάδια.

Ποιος ξέρει μέσα σε μια νύχτα τι ανταλλαγές έγιναν

τι έδωσα, τι πήρα, από τι παραιτήθηκα

τι υποσχέθηκα και με κράτησε για υπηρέτριά της

η ζωή…

Ήταν εκβιασμός, συμφωνία, απειλή

να ‘μαι ευγνώμων θα ‘πρεπε για το πετσοκομμένο δώρο

της ύπαρξης ή εκδικητική; Να κοιτάω ψηλά

με είχανε διατάξει ή χαμηλά στη ρίζα της συγγνώμης;

Ποιας συγγνώμης, γιατί; Ποιο ήταν το βάρος

το τόσο ασήκωτο που πριν καν ξεκινήσω

με είχε εξουθενώσει, ή μήπως άλλο φορτίο ανάλαβα

και κούτσα κούτσα θα το πήγαινα ως το τέλος;

[…]

Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ

από τη συλλογή της Επίλογος αέρας (1990)

στη συγκεντρωτική έκδοση Ποιήματα

εκδόσεις Καστανιώτη, 2014