ΠΑΡΑΚΜΗ ΟΔΟΝΤΩΝ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ

Κάτι με κατατρώει – [Κάτι με τρώει από μέσα]

Καπνίζω πάρα πολύ

Πίνω πάρα πολύ

Πεθαίνω πάρα πολύ αργά.

1981

ΑΡΤΗΡΙΕΣ

Ο γιατρός μου δείχνει τις ακτίνες ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ 

ΤΟ ΒΛΕΠΕΙΣ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ τώρα ξέρεις πού ζει ο Θεός 

Στις στάχτες το όνειρο των Επτά Θαυμάτων 

Στην τριώροφη σκάλα η Σφίγγα σου δείχνει τα νύχια της 

Να είσαι ευτυχής αν το έμφραγμα σε αφήσει εν ψυχρώ 

Ένας ανάπηρος λιγότερο να διασχίζει το τοπίο 

Στις αρτηρίες βροντάει ο εγκέφαλος μολύβι 

Ό,τι αρνείσαι να μάθεις ΤΟ ΠΛΗΡΩΣΕ Ο ΧΡΟΝΟΣ 

Τα δέντρα καθ’ οδόν προς το σπίτι: ξεδιάντροπα χλωρά 

21 Αυγούστου 1992 

ΑΝΑΜΑΣΩ ΤΗΝ ΘΑΝΑΤΟΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ

Κατακάθι στη γεύση 

μετά την τελευταία 

ενδοσκόπηση Στα μάτια των γιατρών 

ο τάφος μου είναι σκαμμένος Σχεδόν με άγγιξε 

το πένθος των ειδικών Σχεδόν 

περήφανος για τον ακαταμάχητο 

όγκο μου 

εν ριπή οφθαλμού σαρξ 

εκ της σαρκός μου 

12 Δεκεμβρίου 1995 

Heiner Müller

από τη συλλογή του Die Gedichte

Φρανκφούρτη: Suhrkamp Verlag, 1998

μτφρ.: Στάθης Γουργουρής

α’ δημοσίευση: περιοδικό Ποίηση τχ. 16 (Μάιος 2000)