Η κόρη του καφετζή
Στην Αναστασία Α.
(που κάνει τα ποιήματα πίνακες ζωγραφικής)
Τ’ απομεσήμερα
τακούνια φορά η κόρη του καφετζή
ανοίγοντας την όρεξη σε μια ντουζίνα άντρες που
επάνω της τα μάτια τους κρεμούν και
βαριαναστενάζουν.
Μια νύχτα όμως που σύντομα άδειασε ο καφενές
-βροχή σιτζίμι έπεφτε-
κι η κόρη τα ποτήρια γυάλιζε
μ’ άσπρη ποδιά δαντελωτή
άντρας στην πόρτα στάθηκε
με φονικό αέρα
ο Μενούσης μεθυσμένος
με το χέρι την κορδέλα απ’ τα μαλλιά
τής τράβηξε
με τα μπροστινά του δόντια το δέρμα
τής δάγκωσε.
Πόνεσε η κόρη.
Ούρλιαξε.
Ύστερα τη δάγκωσε αλλού κι αλλού
μέχρι που ολόκληρη την έφαγε ξοδεύοντας
δεκαννιά φακίδες στο χρυσαφένιο της πρόσωπο.
Κλεονίκη Δρούγκα
από τη συλλογή της Κουκούτσια από καρπούζι
εκδόσεις Μανδραγόρας, 2025


