Σε πρώτη δημοσίευση: “Σιντριβάνι” του Γιώργου Γάββαρη
Σιντριβάνι Μάταιο σιντριβάνι, πού πας με σπασμένη μέση και ψηλό λαιμό! Ψηλώνεις, προσπαθείς να τρυπήσεις τον θόλο (χοροπηδά η κορφή σου) τ΄ουρανού ν΄ ανέβεις να εξαεριστείς. Λεπτό σιντριβανάκι ευλύγιστο και ευγενικό διάφανη η ψυχή σου. Πότιζες τους κήπους από ψηλά με λέξεις. Ο λυγερός χορός, ρυθμικός, ψιλόλιγνος και ψίθυρος. Δεν κοιτούν, τα κρυστάλλινα μάτια σου πετούν. […]