Τον παράξενο τίτλο «Ούσκο» φέρει το παραμύθι αυτό που κυκλοφόρησαν οι εκδόσεις Καλειδοσκόπιο το 2022, σε συνεργασία με τον ΑΡΚΤΟΥΡΟ. Ούσκο είναι το όνομα του μικρού αρκούδου που πρωταγωνιστεί στις σελίδες του, ενός γλυκού, αγαπησιάρικου και παιχνιδιάρικου αρκούδου, τον οποίο πρωτογνωρίζουμε σαν φυσιολογικό ζωάκι με προτίμηση στα βατόμουρα και τα αγριοκέρασα. Ο Ούσκο, σαν κάθε μικρή ύπαρξη, αγαπάει πολύ τη μαμά του την οποία βλέπει πανέμορφη, «ψηλή και δυνατή και με την πιο ζεστή αγκαλιά του κόσμου!». Εκείνη του έδειξε τη Μεγάλη και τη Μικρή Άρκτο στον ουρανό, «μια μαμά αρκούδα με το αρκουδάκι της [να] κάνουν βόλτα».
Μια μέρα, η μαμά ζητάει από τον Ούσκο να μείνει στη φωλιά τους, όμως εκείνος βαριέται. Βγαίνει έξω και ξεμυαλίζεται από μια μικρή πεταλούδα, την οποία παίρνει να κυνηγήσει. Χωρίς να το καταλάβει, μπαίνουν πιο βαθιά στο δάσος και ούτε που ακούει τους ανθρώπους που πλησιάζουν. Πρέπει να ήταν κυνηγοί και να τον πυροβόλησαν (δεν αποκαλύπτει λεπτομέρειες το παραμύθι), αυτό καταλαβαίνουμε από τα λόγια του: «Δε θέλω να θυμάμαι άλλο. Δε θέλω να θυμάμαι τον ξαφνικό πόνο στην πλάτη μου. Δε θέλω να θυμάμαι τα πόδια μου που δεν μπορούσαν να τρέξουν πια».
Ευτυχώς, τον περιμαζεύουν σε ένα καταφύγιο. Δεν μπορεί πια ούτε να περπατήσει ούτε να τρέξει. Μπορεί μόνο «να συρθ[εί] με τα γόνατα και να στηριχτ[εί] για λίγο στα μπροστινά [τ]ου πόδια, όμως κουράζ[εται] γρήγορα». Οι άνθρωποι του καταφυγίου φροντίζουν τις πληγές του και τον ταΐζουν με στοργή. Και μια μέρα του φέρνουν ένα δώρο: ένα καροτσάκι!
Έτσι ο Ούσκο γίνεται το πρώτο αρκουδάκι με καροτσάκι. Τώρα μπορεί να περπατάει, να ψάχνει μόνος του για τροφή, ακόμη και να πλατσουρίζει στη λιμνούλα. Να πηγαίνει κοντά στα άλλα αρκουδάκια του καταφυγίου και να παίζει μαζί τους! Κέρδισε ξανά την αυτονομία του.
Και, καθώς μεγαλώνει, μεγαλώνει και το καροτσάκι του. Μόνο η μαμά του τού λείπει, όμως τότε «σηκώνω τα μάτια μου και κοιτάζω τη μαμά αρκούδα και το αρκουδάκι της και τον Αρκτούρο συντροφιά να κάνουν βόλτες στον νυχτερινό ουρανό» και έτσι παρηγοριέται.
Το παραμύθι περιγράφει μια αληθινή ιστορία, την ιστορία μιας μικρής (λίγων μόλις μηνών) αρκούδας που χρησιμοποίησε με επιτυχία αναπηρικό αμαξίδιο (της πρώτης στον κόσμο!). Όλα αυτά στις εγκαταστάσεις του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ, στο Νυμφαίο. Απεβίωσε τον Νοέμβριο του 2019, εξαιτίας προβλήματος στα νεφρά του, σε ηλικία πέντε ετών. Η ιστορία του όμως έμεινε και λάμπει όπως ο πολικός αστέρας, δίνοντας ελπίδα για τη δυνατότητα μιας πιο φυσιολογικής ζωής με την κατάλληλη αγάπη και φροντίδα.
Αυτό είναι κάτι που δεν ισχύει μόνο για τις αρκούδες και τα ζώα γενικότερα. Και οι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν κάποια σοβαρή νόσο ή αναπηρία μπορούν να νιώσουν καλύτερα και να ζήσουν σε πιο φυσιολογικούς όρους, αν τύχουν της αγάπης και της φροντίδας των οικείων τους. Ο Ούσκο αποτελεί παράδειγμα για όλα τα όντα της πλάσης!
