Κύλησε το καλοκαίρι

Κύλησε το καλοκαίρι

στ’ ανάλαφρο σκαρί του,

στους ηλιοκαμένους έρωτες,

στα μελισσοχώραφα των βράχων.

Έφυγε πολύ νωρίς

σαν μικρή του προδοσία,

με γεύση υποβρύχιο μαστίχας

και παγωτό βανίλιας.

Κάρπισε φέτος το καλοκαίρι.

Με κοχύλια υγρά, μεθυστικά

γέμισαν οι εμπριμέ βαλίτσες.

Κι η πέτρα στο βυθό

στάζει ακόμα

βαθυγάλαζο παιάνα.

Μας γέλασε το καλοκαίρι.

Έπιασε πολύ νωρίς λιμάνι.

Μ’ ένα μαντήλι στον λαιμό

κι ένα βαθύ φιλί στο στέρνο

αφήνει πονηρά

μιαν αλμύρα προσμονής

κι ένα δράμι σπόρου.

Νυχτολούλουδο

Ανθίζει πάντα στην ουγγιά της νύχτας

μόνο τον Σεπτέμβρη.

Θαλερό, με χνάρι θέρους,

ίχνη ευώδους απανεμιάς

και γλυκιάς ανάσας ανθισμένης ήβης.

Λιποτάκτης γίνεται στα σκαλιά

του φθινοπώρου.

Ένα ένα τ’ ανεβαίνει.

Στο πρώτο αθροίζει γινωμένα άστρα,

στο μεσιανό λακτίζει τα καινούρια,

στο ακροτελεύτιο μετρά τις πένθιμες πομπές

στα φυλλοβόλα σκότη.