Σε πρώτη δημοσίευση: Κλεονίκη Δρούγκα
παιδί μου (αφιερωμένο στον Ηλία και τον Αντώνη) Τις μέρες παιδί μου γίνομαι νάμα δάσος πυκνό να δροσίζεσαι μαζεύω στη χούφτα καλοκαίρια ηλιαχτίδες να φοράς απομακρύνω τα σύννεφα βροχή να μη σε βρέχει απλώνω γελαστές τις θάλασσες κοχύλια ν΄ αγγίζεις σταματώ τη γη να γυρνά μη μου ζαλίζεσαι. Τις νύχτες παιδί μου στ΄ αστέρια […]
Σε πρώτη δημοσίευση: Μαλαματή-Μαρία Πετρίδου
[άτιτλο] σημειώνω τις λέξεις που μιλάνε στο μυαλό μου σα μια γλώσσα που δεν καταλαβαίνω αλλά θαυμάζω, τις κρατάω στην τελευταία σελίδα ενός τετραδίου και κάθε φορά που τις εκφέρω ακούγεται ο ήχος ενός φτυαριού που χώνεται σε φρέσκο χώμα κρατάω τριάντα χρόνια κρατιέμαι από τη χειρολαβή ενός αστικού λεωφορείου και σε κάθε φρενάρισμα δίνω […]