Δύσκολη απόφαση

Ύστερα από τόσα χρόνια σκέφτομαι

πως θα έχω κι εγώ μια ευθύνη

      για το ναυάγιο

Αλλά κοίτα

τώρα που κατοικώ

δώδεκα έτη στον βυθό

ανασαίνω ελάχιστα

με τη βοήθεια ενός δύτη

τρώω ωμά ψάρια

που κολυμπούν στο στομάχι μου

και συντηρώ μια άθλια ζωή

με τον φόβο του καρχαρία και της φάλαινας

σου λέω πως εδώ έχει την ησυχία

του θανάτου

Υπάρχουν φορές που ο ήλιος φτάνει τόσο βαθιά

που επιθυμώ να έρθω να μιλήσουμε πάλι

όμως τα φύκια έδεσαν τον βυθό

     στον αστράγαλο σφιχτά

και κάθε φορά στην απόδραση

τον σέρνω μαζί μου

κι εσύ με κοιτάς λυπημένος

κι εγώ σε κοιτώ σιωπηλή.

Νατάσα Βαρελά

από τη συλλογή της Κανείς δεν κατάφερε ν’ αποδράσει

εκδόσεις Κουκκίδα, 2025