Δύο ποιήματα της Κορίνας Καλούδη
Ο γέρος Σ’ έρημο δρόμο, ένας γέρος περπατούσε μες στη νύχτα κι έλεγε : Δεν έχω Δεν έχω να σου δώσω πια Κι όλο το ίδιο έλεγε Και όλο περπατούσε Αλτσχάιμερ Οι φίλοι κάποτε τη φώναζαν με ένα όνομα που ήτανε δικό της Άγνωστοι τώρα, ζωγραφίζουνε στον τοίχο ακατανόητα σχήματα και φεύγουν Όλη […]