“Του καλοκαιριού” της Ζωής Καρέλλη

ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ Το ξανθό παλικάρι του καλοκαιριού έχει μια γαλανή γραμμή πάνω στο λείο μέτωπο. Στα καστανά του μάτια κρατάει τις αχτίδες του ήλιου μισοκλείοντας τα σκιερά βλέφαρα, ψιλοπαίζοντας τις βλεφαρίδες αχτιδωτές.   Ηλιοψημένο στυλώνει το λαμπρό κορμί, αμέριμνα χαμογελά και άσκοπα. Φαντάζουν κάτασπρα τα δόντια του, μοιάζουν τ’ άσπρα χαλίκια καθαροπλυμένα, στ’ ακρογιάλι του […]

“Χαιρετισμός στη σημαία” της Έστερ Πόπελ Σω

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΗ ΣΗΜΑΙΑ   “Ορκίζομαι πίστη στη σημαία” –   Τον σύρανε γδυτό Μέσα απ’ τους λασπωμένους δρόμους. ‘Λαφρόμυαλο ένα αγόρι μαύρο! Και ποια η κατηγορία; Φερόμενη απόπειρα βιαιοπραγίας Κατά ηλικιωμένης!   “Των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής” –    Τον σύρανε ένα μίλι Σα σάκο με χοντράλευρο Με γύρο στο λαιμό σχοινί, Ένα καταματωμένο αφτί […]

“Η μνήμη των αναμνήσεων” του Ανδρέα Εμπειρίκου

Η ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΑΝΑΜΝΗΣΕΩΝ …Οι σκέψεις σου είναι διάφανες όπως εσύ η ίδια Στην επιφάνειά των πλέχουν χίλιες μικρές πομφόλυγες Περιέχουν το πεντάσταγμα της απαλής καρδιάς σου Κάθε παλμός της αυξάνει την ζωή μου Κάθε παλμός της αυξάνει την ζωή μας Είμαι στην άκρη του δάσους και συγκρατώ τους χθεσινούς ψιθύρους Μπροστά μου το λειβάδι […]

“Στάση Λυσσιατρείου” του Αντώνη Ζέρβα ♰

ΠΕΜΠΤΟ […] Σκέπτομαι τους δεκατρείς της ολιγαρχικής ισότητας (Μπαλζάκ) πέραν του καλού και του κακού με κέντρο βαρύτητας την κρυφή αγάπη, την απίθανη ομάδα στη θέση της πρόνοιας για όλους, σκέπτομαι όσους ανακουφίζονται με την κλάψα τους για τη ζωή, την ασκούριαστη μηχανή που παράγει μικρούς μικρούς εσταυρωμένους ες αεί, τους μηχανοποιούς των κοινωνικών επαναστάσεων […]

«Ανάληψη» της Έφης Καλογεροπούλου

ΑΝΑΛΗΨΗ Έγινε νησί απελπίστηκε σωρός από σκοτάδι ξεδίπλωσε τον εαυτό του έξω απ’ την πόρτα τώρα μπορεί να δει ολόκληρο τον εαυτό του φεύγει ψάχνει επιστρέφει κρατά φακό φωτίζει το τρύπιο του καπέλο βρίσκει το ρολόι, ρολόι τσέπης γίνεται χρόνος πατά στη ζυγαριά μετρά θερμοκρασία τον βρίσκει κι από χιόνι πιο ελαφρύ παράξενο η θάλασσα […]

“Ορφεύς ξενόφοβος” του Νίκου Εγγονόπουλου

ΟΡΦΕΥΣ ΞΕΝΟΦΟΒΟΣ τα δάκρυα λερώνουν τη ζωή   εκλάψατε τόσο πολύ και τώρα τα μάτια σας εστέρεψαν γυναίκες της Ελλάδας   εκεί που έπεσαν τα ματόκλαδά σας φυτρώνουν κυπαρίσσια με πάντοτε στην κορυφή τους ένα πουλί   Νίκος Εγγονόπουλος από τη συλλογή Οι φωταψίες του έρωτα (ανθολόγηση: Θανάσης Χατζόπουλος, εκδόσεις ύψιλον, 2022)

«Κρέμα νυκτός» της Κούλας Αδαλόγλου

ΚΡΕΜΑ ΝΥΚΤΟΣ Ερχόταν πρώτα η μυρωδιά κρέμα νυκτός κι ύστερα έμπαινε η ίδια, η μαμά. Τώρα πηγαίνω κι εγώ για ύπνο με κρέμα νυκτός. Όμως το προσκεφάλι έχει βαθιές χαράδρες γκρεμίζομαι κόκκινα κουρέλια τα σεντόνια παφλάζουν, και μετά ηρεμία. Μια πρόσκαιρα ενυδατωμένη επιδερμίδα επιπλέει σαν σχεδία πάνω σε θολό υγρό επαπειλούμενης σήψης.   NACHTKREME Zuerst […]

“Μεταμορφισμός” της ‘Ελην Τζόνσον

ΜΕΤΑΜΟΡΦΙΣΜΟΣ Ετούτη  ‘δω είν’ η θάλασσα; Ο ήρεμος τούτος κόρφος ο απαθής, Σαν την καρδιά Μαγδαληνής μεταστραφείσας γαληνός – Ή μήπως τούτο ‘δω; Ετούτο το τραυλό, ληθαργικό μούρμουρο πράων νερών Που ακτή λευκόγιαλη φιλούν με χείλια τρεμιστά Γαλάζια ρυάκια ουρανού που γλυκοκελαρύζουν Πάνω από λείες ασπρόπετρες – Κι ετούτο ακόμα αυτό; Ετούτη η άωρη γέννα […]

“Ικεσία” του Χρήστου Κουτσοκλένη

ΙΚΕΣΙΑ Σαν τις Αναστάσιμες μελωδίες έμοιαζε ο ήχος από τα τύμπανα καθώς τ’ απαλά του χέρια τελετουργικά τα χτυπούσαν. Κείνη την ώρα μια προσευχή διαχεόταν στα πέρατα του κόσμου ικετεύοντας ν’ αφανιστούν οι Εφιάλτες.   Χρήστος Κουτσοκλένης ♰ από τη συλλογή του Λόγω μνήμης, εκδ. Έρεισμα, Χανιά 2019

“Ο δρόμος” του Χρήστου Κουτσοκλένη

Ο ΔΡΟΜΟΣ Ο ουρανός είναι ένας άλλος δρόμος με μυριάδες οδοδείκτες, που αποπροσανατολίζουν τον κάθε οδοιπόρο.   Ο ουρανός είναι ένας άλλος δρόμος χωρίς αρχή και τέλος, χωρίς λιμάνια και σταθμούς, όπου με βήματα δειλά, συνεσταλμένα αδιάκοπα περιδιαβαίνουν – όμοια φαντάσματα – εκτροχιασμένα όνειρα, που μονόχορδα θρηνούν για την αποκοτιά τους να μην φοβηθούν τις […]