Ένα ποίημα για τη Μεγάλη Παρασκευή: “Πληγή” της Φωτεινής Βασιλοπούλου
Πληγή Έχω μια πληγή. Χωράει μία άνθρωπο. Την απιθώνω μέσα μου σε στάση εμβρυϊκή. Κλείνω τις διόδους διαφυγής. Υγρά σωματικά σάλιο δάκρυ εκκρίματα. Να μείνουν μέσα. Πολφός αίματος για επίχρισμα. Δουλειά ψώνια περιφορά θλίψης. Εγκυμονώ μια προσδοκία θανάτου δεν ξέρω πόσους μήνες πόσα χρόνια ούτε ποιο ζώο είμαι. Κάθε βράδυ βάζω την άνθρωπο στο κρεβάτι […]
Ένα ποίημα για τη Μεγάλη Πέμπτη: “Ψηλά στο βράχο” του Κωστή Παπακόγκου
Ψηλά στο βράχο Ακόμα το κορμί σου στο σκοτάδι κι ας γνώρισες τόσο φως όταν σε πήρε ο κοπετός βαθιά στο βράδυ. Λύγισες τη ματιά σου προς την πέτρα δίχως όνειρα σκεφτική εδώ που ο πόνος και η σιωπή δεν έχουν μέτρα. Κι έντυσες μαύρα φύλλα την ψυχή σου κλειστή στη μάντρα των στηθιών να […]
Ένα ποίημα για τη Μεγάλη Τρίτη: “[σκοτάδι άγριο βέλασμα]” του Θωμά Τσαλαπάτη
[άτιτλο] σκοτάδι άγριο βέλασμα τη νύχτα χωρίς ζώο το καλοκαίρι κάπου μακριά αλλά ένας αέρας κατεβαίνει κανείς δεν λέει πού από πού αλάτι και από πού κινήσεις βαριές μπροστά από τραπέζια ταβέρνες σε μπαρ σε κέντρα κανένας δεν θυμάται ήταν φώτα ανοιχτά σβηστά και όλα σκοτάδι κάποιος που ξεχάστηκε ο ύπνος τον μαζεύει στον ύπνο […]
Ένα ποίημα για τη Μεγάλη Δευτέρα: “ι” του Παναγιώτη Νικολαΐδη
ι Αγαπημένη οι λέξεις μαζεύουν τον καμένο χρόνο όχι το αίμα κι ένα φεγγάρι αγκαθωτό. Λίγο πιο πέρα ένας δεκαοκτάχρονος στρατιώτης στέκει με το χορτάρι στους τσουρουφλισμένους ώμους με το τσιγάρο καρφωμένο στο μουστάκι και με το φανελάκι της πατρίδας γαζωμένο μέσα στην αχνισμένη σιωπή. Ψάχνω το πρόσωπό του μες στη νύχτα με τη σπασμένη […]
Σε πρώτη δημοσίευση: “Μισό” της Κατερίνας Καρασούλα
Μισό Μισό κορμί περιφέρεται ακούραστο, το βλέπεις ολόκληρο, το άλλο μισό χαμένο σε όνειρο. Μέσα σ ένα λεπτό μοιράστηκε εσκεμμένα, εκδικητικά, παράλογα. Είναι η παύση ενός κορμιού που έμεινε μόνο. Πόδια μηχανικά, βλέμμα κενό, ούτε θλίψη,ούτε χαρά. Χαμόγελο καρικατούρα, ένας παλιάτσος θα το ζήλευε. Αγωνίστηκες να ενώσεις τα δύο ημισφαίρια, ικέτεψες, γονάτισες, ρεζιλεύτηκες. Τώρα πια […]
Τα σφηνάκια του Μάρτη (για τέσσερα βιβλία)
Η γέννα του Θοδωρή Τσομίδη (ISBN: 978-960-16-6776-8) Πολύς θόρυβος έγινε για την απόρριψη του κρατικού βραβείου από τον πρωτοεμφανιζόμενο Θοδωρή Τσομίδη και προσωπικά δεν αισθάνομαι καμία ανάγκη να πάρω θέση σχετικά, ωστόσο πάντα μου γεννιέται η επιθυμία να διαβάσω ένα βραβευμένο βιβλίο, ανεξάρτητα από το αν έγινε δεκτό το βραβείο ή όχι, σε μια ατέρμονη […]
Σε πρώτη δημοσίευση, τέσσερα ποιήματα του Πασχάλη Κατσίκα
ΠΡΑΣΙΝΑ ΟΝΕΙΡΑ Σκύβω να πιώ νερό από το λάστιχο Τα δάχτυλα ποτίζω των ποδιών μήπως πετάξουν ρίζες Ρίχνω και στις παλάμες Από εκεί, κλαδιά και μάτια περιμένω να ανθίσουν Στο τέλος βρέχω το κορμί το φαλακρό μου μέτωπο μουλιάζω Φευ! Όπως ο άνυδρος ποιητής όταν βρεθώ κάτω απ’ τη γη ο σπόρος μου όνειρα πράσινα […]
“Οδός Κολοκοτρώνη” του Σωτήρη Σαράκη (ISBN: 9786182081136)
Η συλλογή του Σωτήρη Σαράκη, «Οδός Κολοκοτρώνη» (εκδόσεις Κουκκίδα 2024), αποτυπώνει υπαρξιακό και κοινωνικό προβληματισμό. Ποίηση με σκηνικό χώρο την οδό Κολοκοτρώνη, στον Βύρωνα, μια ευθεία γραμμή σε αντίθεση με την αντισυμβατική και περιπετειώδη ζωή του αγωνιστή του ’21. Αξιοποιώντας τους συμβολισμούς της οδού, ο ποιητής στρέφεται αφενός στην προσωπική μνήμη και αφετέρου στα κακώς […]
Το ποίημα της Δευτέρας: “Ο μεγάλος κοραλλιογενής ύφαλος” της Ραφαέλας Χαμπίπη
Ο μεγάλος κοραλλιογενής ύφαλος Λεύκανση Στείρωση Βιοποικιλότητα τέλος Νεκροταφείο Το Παγκράτι κρατάει ακόμα στον δρόμο τα είδη συνυπάρχουν καλημερίζονται πολύγλωσσα επιβιώνουν παράλληλα Σου κρατάω την πόρτα να περάσεις κρατάς σουηδικό συναρμολογούμενο καναπέ να σε βοηθήσω να τον στήσεις; θα φωνάξεις μάστορα, λες, εσύ δεν έχεις ιδέα Ο τρελός της γειτονιάς δεν είναι παρά ένα παιδί […]
Σε πρώτη δημοσίευση: “Ορφέα σε ψάχνει η μαμά σου” του Κώστα Κρεμμύδα
Ορφέα σε ψάχνει η μαμά σου Che farò senza Orfeo… ―Δεν με ψάχνει, σου λέω… ―Ορφέα Σε ψάχνει η μαμά σου ―Μαμά, με ψάχνεις; ―Πάντα θα σε ψάχνω παιδί μου… Η φωνή της Μαρίας στο λιμπρέτο μιας όπερας Το κοινό ανήσυχο στις καρέκλες του Κάποιοι θα βήξουν αμήχανα και προληπτικά Οι κόμποι πρέπει να λύνονται […]