Σε πρώτη δημοσίευση: “Το ξεφτισμένο ρούχο” της Μαίρης Νταλλή

Το ξεφτισμένο ρούχο   Η μητέρα της ήταν μοδίστρα. Εκείνη κάτω απ’ το τραπέζι, μάζευε κλωστές και ξέφτια. Ήθελε να ράψει ένα ρούχο δικό της. Ένα ρούχο με τα δικά της θέλω. Νοθευμένος όμως ο χρόνος άφησε μπαλώματα. Ήταν όλα πασπαλισμένα με λάθη. Μέσα από μια αντιδραστική νηφαλιότητα γεννούσε αντισυμβατικές μεθόδους που τις ονόμαζε ζωή. […]

“Εκκρίσεις” της Ζέτας Μπελαούρη

«-μεγεθυντικός φακός ήταν πάντα ο φακός της ποίησης- κι όλα τα ποτήρια άσπρο πάτο» Η Ζέτα Μπελαούρη, μετά την πρώτη της εμφάνιση το 2015 (Η ύλη της αντοχής, εκδ. Γαβριηλίδη), εμφανίζεται με μια δεύτερη ποιητική συλλογή (εκδ. 24 γράμματα, 2022), η οποία φέρει τον υπότιτλο κατά πάθος, κάτι που επιβεβαιώνεται και από το πλήθος των […]

Το ποίημα της Δευτέρας “Σε θυμάμαι” της Αλεξίας Βίκτωρος

ΣΕ ΘΥΜΑΜΑΙ Μασουλάει μια ξινισμένη προσευχή για τον άδικο θεό που αύριο θα τη θανατώσει. Ιβάν Γκολ, “Το μέτρο του θανάτου”, μτφρ. Επ. Γονατάς Θα σε θυμηθώ στα ναυάγια, στις συναντήσεις μου με τον σφαγμένο κόκορα και στις άδειες θέσεις των καφενείων, των παραστάσεων και των σκέψεών μου στα νοσοκομεία εκτός της πόλης, όταν δε […]

Το ποίημα της Δευτέρας [Ένα κάτι πιο αργά] του Ζ. Δ. Αϊναλή

[άτιτλο] Ένα κάτι πιο αργά σιωπές και παροράματα καταπίστευμα η ζωή μου ένα σωρό παροπλισμένα δρομολόγια απ’ το εδώ στο τίποτα σε κάτι ημιθανή αστικά λεωφορεία. Ακούω τους ήχους που ξυπνάνε βαθιά μέσα απ’ το χώμα και καμώνομαι πως τους προσέχω τι νέες φρίκες καιροφυλακτούν εκείνες οι άλλες φωνές που μου μιλάνε σε γλώσσες παράξενες […]

Το ποίημα της Δευτέρας “Η αυλή των χαμένων θαυμάτων” της Ελένης Αρτεμίου-Φωτιάδου

Η αυλή των χαμένων θαυμάτων, της Ελένης Αρτεμίου-Φωτιάδου Να είχαμε πέντε φιλιά και δυο αγκαλιές ευλογημένες από μυστικό θεό μας Και το κρασί να μην τελειώνει Γιατί η δίψα είναι πάντοτε λυγμός στον ουρανίσκο Και η μέθη θέλει κάτι κόκκινο για να κρατάει γαλανό τον δρόμο   Το πρωί με πλούσια λόγια Ως το βράδυ […]

Το ποίημα της Δευτέρας – “Το νυστέρι” της Βάννας Πασούλη

ΤΟ ΝΥΣΤΕΡΙ Στις σκάλες των μαλλιών μου είναι πλεγμένα κάποια φεγγάρια του καλοκαιριού ακόμα παγιδευμένα στα χτενάκια μου. Με τον αγέρα του χειμώνα γλιστρούν ηδονικά απ’ τον αυχένα ως τη ραχοκοκκαλιά ανασαλεύοντας πόθους νεκρούς      μνήμες και πρόσωπα.   Το καλοκαίρι, που ανυποψίαστα έκρυψε το νυστέρι του στα ρούχα μου κυλάει δήθεν αδιάφορα ανάμεσα […]

“Στον πυθμένα των πραγμάτων” της Δέσποινας Καϊτατζή-Χουλιούμη

«Εκεί, στον πυθμένα των πραγμάτων, όπου όλα είναι απύθμενα» Η μεταφράστρια και ποιήτρια Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη δεν είναι η πρώτη φορά που παρουσιάζει  στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό ποίηση από την Σουηδία. Έχουν προηγηθεί το συλλογικό έργο «Δέρμα από πεταλούδες» (εκδόσεις Intellectum, 2018) και η ανθολογία ποιημάτων της βραβευμένης ποιήτριας Γιλά Μοσάεντ «Μου δίνεις την ελευθερία να […]

Το ποίημα της Δευτέρας “Τσουκνίδα στην άσφαλτο” της Ανθής Θεοχάρη

Τσουκνίδα στην άσφαλτο Πλήξη, εμμονή, σπασμωδικές κινήσεις Η σιωπή σου ένας ουρανός-μαχαίρι Φιλιά στα δόντια Βγάλτε τα κουδούνια απ’ τα διαμερίσματα και βάλτε τα στα τραγιά Τα περιστέρια στον φούρνο Οι καλόγριες έχουν περίοδο το καλοκαίρι Λίγη κλεμμένη καύλα από «Μέγα Ανατολικό» Η σκόνη μπήκε σε κονσέρβα Οι σόλες λιώσανε· στον δρόμο έχει τσουκνίδες Ακόμα […]

Το ποίημα της Δευτέρας “Πρώτο ραντεβού” της Νόα Τίνσελ

Πρώτο ραντεβού Θα έρθω με καθυστέρηση. Μη με πεις λυσσάρα Θα περιμένεις με τη σιγουριά αυτού που θα γαμήσει Θα κάνω ότι δεν το πρόσεξα. Θα διαλέξω σαλάτα και λευκό κρασί. Εσύ Αντρική μπριζόλα Θα μου πεις για δουλειά. Κάνεις καριέρα Διευθύνεις. Περίπλοκα πράγματα που δεν καταλαβαίνω Όταν λες όχι, έχεις πυγμή. Όταν λέω όχι, […]

Το ποίημα της Δευτέρας “Τα ποιήματα βρίσκουν μονάχα τους φαροφύλακες” της Ειρήνης Παραδεισανού

Τα ποιήματα βρίσκουν μονάχα τους φαροφύλακες Τα ποιήματα γράφονται στη ρωγμή του μετώπου ανθρώπων που γεννήθηκαν λειψοί, μα δεν το ξέραν γιατί τους βρήκε η συμφορά στη μήτρα και βάζαν τα χέρια ασπίδα στον κύκλο που τους βάραινε το στέρνο.   Τα ποιήματα βρίσκουν μοναχά τους φαροφύλακες. Στέκουν στα ραγισμένα δωμάτια με τα δάχτυλα σκάφτουν […]