“Του καλοκαιριού” της Ζωής Καρέλλη

ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ Το ξανθό παλικάρι του καλοκαιριού έχει μια γαλανή γραμμή πάνω στο λείο μέτωπο. Στα καστανά του μάτια κρατάει τις αχτίδες του ήλιου μισοκλείοντας τα σκιερά βλέφαρα, ψιλοπαίζοντας τις βλεφαρίδες αχτιδωτές.   Ηλιοψημένο στυλώνει το λαμπρό κορμί, αμέριμνα χαμογελά και άσκοπα. Φαντάζουν κάτασπρα τα δόντια του, μοιάζουν τ’ άσπρα χαλίκια καθαροπλυμένα, στ’ ακρογιάλι του […]

“Κλίμακα χρωμάτων” της Φροσούλας Κολοσιάτου

Η Φροσούλα Κολοσιάτου, στη νέα της ποιητική συλλογή με τίτλο Κλίμακα χρωμάτων, μας παραδίδει 180 λεπταίσθητα χαϊκού εμπνευσμένα από τα αγριολούλουδα της ιδιαίτερης πατρίδας της, Κύπρου, τα οποία συνδυάζονται θαυμάσια με τα υπέροχα σχέδια της ζωγράφου Φραντζέσκας Μανούσου που εμφανίζουν το λουλούδι στο τέλος κάθε ποιήματος. Στα χέρια του ευαίσθητου θεατή οι εικόνες  ζωντανεύουν, τα […]

“Χαιρετισμός στη σημαία” της Έστερ Πόπελ Σω

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΗ ΣΗΜΑΙΑ   “Ορκίζομαι πίστη στη σημαία” –   Τον σύρανε γδυτό Μέσα απ’ τους λασπωμένους δρόμους. ‘Λαφρόμυαλο ένα αγόρι μαύρο! Και ποια η κατηγορία; Φερόμενη απόπειρα βιαιοπραγίας Κατά ηλικιωμένης!   “Των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής” –    Τον σύρανε ένα μίλι Σα σάκο με χοντράλευρο Με γύρο στο λαιμό σχοινί, Ένα καταματωμένο αφτί […]

“Στην πυρά” της Νιόβης Ιωάννου

Ο γεμάτος ευαισθησία ψιθυρισμός της Νιόβης Ιωάννου, τον οποίο είχα επισημάνει και στη συλλογή της Πορτατίφ, ορίζει την ένταση στην πλοκή των ποιημάτων της και σε αυτή τη συλλογή. Ψιθυρίζοντας, και όχι κραυγάζοντας, η ποιήτρια κάνει ανατομή στα ψυχολογικά τοπία που μοιράζεται με τον αναγνώστη ψύχραιμα και συγκροτημένα, μολονότι αυτά περιγράφουν τόνους οδύνης. Το επιτυγχάνει […]

“Η μνήμη των αναμνήσεων” του Ανδρέα Εμπειρίκου

Η ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΑΝΑΜΝΗΣΕΩΝ …Οι σκέψεις σου είναι διάφανες όπως εσύ η ίδια Στην επιφάνειά των πλέχουν χίλιες μικρές πομφόλυγες Περιέχουν το πεντάσταγμα της απαλής καρδιάς σου Κάθε παλμός της αυξάνει την ζωή μου Κάθε παλμός της αυξάνει την ζωή μας Είμαι στην άκρη του δάσους και συγκρατώ τους χθεσινούς ψιθύρους Μπροστά μου το λειβάδι […]

“Στάση Λυσσιατρείου” του Αντώνη Ζέρβα ♰

ΠΕΜΠΤΟ […] Σκέπτομαι τους δεκατρείς της ολιγαρχικής ισότητας (Μπαλζάκ) πέραν του καλού και του κακού με κέντρο βαρύτητας την κρυφή αγάπη, την απίθανη ομάδα στη θέση της πρόνοιας για όλους, σκέπτομαι όσους ανακουφίζονται με την κλάψα τους για τη ζωή, την ασκούριαστη μηχανή που παράγει μικρούς μικρούς εσταυρωμένους ες αεί, τους μηχανοποιούς των κοινωνικών επαναστάσεων […]

«Ανάληψη» της Έφης Καλογεροπούλου

ΑΝΑΛΗΨΗ Έγινε νησί απελπίστηκε σωρός από σκοτάδι ξεδίπλωσε τον εαυτό του έξω απ’ την πόρτα τώρα μπορεί να δει ολόκληρο τον εαυτό του φεύγει ψάχνει επιστρέφει κρατά φακό φωτίζει το τρύπιο του καπέλο βρίσκει το ρολόι, ρολόι τσέπης γίνεται χρόνος πατά στη ζυγαριά μετρά θερμοκρασία τον βρίσκει κι από χιόνι πιο ελαφρύ παράξενο η θάλασσα […]

Σφηνάκια του Μαΐου με το καλοκαίρι να φτάνει

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΑΝΤΟΧΗΣ ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΥ Οι Ασκήσεις αντοχής στον χρόνο είναι επί της ουσίας αυτό που λέει ο τίτλος τους, ασκήσεις, δοκιμές. 74 κείμενα, ιδιαίτερα περιορισμένης έκτασης, κάποιες φορές μάλιστα δεν ξεπερνούν τις λίγες γραμμές, σαν αναλαμπές σκέψεων, ενίοτε συνθηκών και συναισθημάτων, σαν φευγαλέα αποτυπώματα σκηνών, ζωντανά για όσο κρατάει μια περαστική ματιά. Μια τόσο […]

“Ορφεύς ξενόφοβος” του Νίκου Εγγονόπουλου

ΟΡΦΕΥΣ ΞΕΝΟΦΟΒΟΣ τα δάκρυα λερώνουν τη ζωή   εκλάψατε τόσο πολύ και τώρα τα μάτια σας εστέρεψαν γυναίκες της Ελλάδας   εκεί που έπεσαν τα ματόκλαδά σας φυτρώνουν κυπαρίσσια με πάντοτε στην κορυφή τους ένα πουλί   Νίκος Εγγονόπουλος από τη συλλογή Οι φωταψίες του έρωτα (ανθολόγηση: Θανάσης Χατζόπουλος, εκδόσεις ύψιλον, 2022)

“2017” της Μαριάννας Πλιάκου

Έτυχε να ξεκινήσω να διαβάζω τη δουλειά της Μαριάννας Πλιάκου ανάποδα: το Χ (εδώ) προηγήθηκε του 2017, και καθώς τα ποιήματα διαδέχονταν το ένα το άλλο, είχα την αίσθηση ότι τα ίχνη των μελλοντικών σκέψεων ήταν ξεκάθαρα παρόντα. Στο 2017 η ποιήτρια φέρνει το παρελθόν στο σήμερα της ζωής της και καθώς το αφηγείται, το εξημερώνει: το κοιτάζει εξεταστικά αλλά […]