Το ποίημα της ημέρας της μητέρας: “Μητέρα” της Μαρίας Γεωργαλά-Καρτούδη
Μητέρα Κι εγώ που νόμιζα πως ήσουν φυλλωσιά. Ένα ζεστό φαΐ μια κρύα νύχτα. Το ξεπροβόδισμα στην ανηφόρα. Στέρεη γέφυρα σε μανιασμένο ρέμα. Σκιά του γίγαντα, οι Άλλοι να φοβούνται. Κι εγώ που νόμιζα πως ήσουνα το μέλι, πάνω σε γόνατο που έκλαιγε γδαρμένο. Πανί βρεγμένο σε μέτωπο που καίει. Τζάκι φλογάτο να τρώει αγωνίες. […]
Ένα ποίημα για την Πρωτομαγιά: “Η δοξασία της παπαρούνας” του Δήμου Χλωπτσιούδη
Η δοξασία της παπαρούνας (αποσπάσματα) ποτέ οι τάφοι δεν μου φάνηκαν τόσο άσπροι, ποτέ τα κυπαρίσσια τόσο πένθιμα. περιστοιχισμένοι από αθώους κρατήσαμε στη χούφτα μας μια άνοιξη νιογέννητη, βάλαμε τις μάσκες και μοιράσαμε το κλειδί, αφήνοντας τη θάλασσα να μπει απ’ τα κάγκελα. με κραυγές μπλεγμένες ακούγαμε την ιστορία της παπαρούνας, που ξεπλένεται από το […]
Ένα ποίημα για τη Μεγάλη Παρασκευή: “Πληγή” της Φωτεινής Βασιλοπούλου
Πληγή Έχω μια πληγή. Χωράει μία άνθρωπο. Την απιθώνω μέσα μου σε στάση εμβρυϊκή. Κλείνω τις διόδους διαφυγής. Υγρά σωματικά σάλιο δάκρυ εκκρίματα. Να μείνουν μέσα. Πολφός αίματος για επίχρισμα. Δουλειά ψώνια περιφορά θλίψης. Εγκυμονώ μια προσδοκία θανάτου δεν ξέρω πόσους μήνες πόσα χρόνια ούτε ποιο ζώο είμαι. Κάθε βράδυ βάζω την άνθρωπο στο κρεβάτι […]
Ένα ποίημα για τη Μεγάλη Πέμπτη: “Ψηλά στο βράχο” του Κωστή Παπακόγκου
Ψηλά στο βράχο Ακόμα το κορμί σου στο σκοτάδι κι ας γνώρισες τόσο φως όταν σε πήρε ο κοπετός βαθιά στο βράδυ. Λύγισες τη ματιά σου προς την πέτρα δίχως όνειρα σκεφτική εδώ που ο πόνος και η σιωπή δεν έχουν μέτρα. Κι έντυσες μαύρα φύλλα την ψυχή σου κλειστή στη μάντρα των στηθιών να […]
Ένα disability ποίημα για τη Μεγάλη Τετάρτη: “Η ουλή” της Κατερίνας Αγγελάκη-Ρουκ
Η ουλή (απόσπασμα) Αντί γι’ αστέρι μια ουλή έλαμπε πάνω απ’ τη γέννησή μου οι πόνοι που δοκίμαζα στο άπηχτό μου σώμα πίσω με σπρώχναν στο σκοτάδι της αρχής μπουσούλαγα στο τίποτα, τα δάχτυλα μικρούτσικα κρατάγανε το θάνατο, μαύρο γυαλιστερό παιχνίδι. Δε θυμάμαι πώς έγινε κι άνθισα σε πληγή πώς έμαθα να ισορροπώ ανάμεσα στο […]
Ένα ποίημα για τη Μεγάλη Τρίτη: “[σκοτάδι άγριο βέλασμα]” του Θωμά Τσαλαπάτη
[άτιτλο] σκοτάδι άγριο βέλασμα τη νύχτα χωρίς ζώο το καλοκαίρι κάπου μακριά αλλά ένας αέρας κατεβαίνει κανείς δεν λέει πού από πού αλάτι και από πού κινήσεις βαριές μπροστά από τραπέζια ταβέρνες σε μπαρ σε κέντρα κανένας δεν θυμάται ήταν φώτα ανοιχτά σβηστά και όλα σκοτάδι κάποιος που ξεχάστηκε ο ύπνος τον μαζεύει στον ύπνο […]
Ένα ποίημα για τη Μεγάλη Δευτέρα: “ι” του Παναγιώτη Νικολαΐδη
ι Αγαπημένη οι λέξεις μαζεύουν τον καμένο χρόνο όχι το αίμα κι ένα φεγγάρι αγκαθωτό. Λίγο πιο πέρα ένας δεκαοκτάχρονος στρατιώτης στέκει με το χορτάρι στους τσουρουφλισμένους ώμους με το τσιγάρο καρφωμένο στο μουστάκι και με το φανελάκι της πατρίδας γαζωμένο μέσα στην αχνισμένη σιωπή. Ψάχνω το πρόσωπό του μες στη νύχτα με τη σπασμένη […]
1ο Διεθνές Φεστιβάλ Λογοτεχνίας της Αθήνας AILF
Το 1ο Διεθνές Λογοτεχνικό Φεστιβάλ της Αθήνας στις 27-29 Μαρτίου 2026 πέρασε πλέον στην ιστορία. Ήταν ένα εγχείρημα υψηλών προδιαγραφών που προσέλκυσε το ενδιαφέρον των βιβλιόφιλων ανά την Ελλάδα πολύ πριν πραγματοποιηθεί. Τα πολλά σημαντικά ονόματα των σύγχρονων συγγραφέων από τη διεθνή λογοτεχνική σκηνή καθώς και οι διαφορετικές θεματικές συζητήσεις και δράσεις που είχαν ανακοινωθεί, […]
Για τη σημερινή μέρα της ποίησης, τέσσερα ποιήματα της αναπηρίας από τη Χριστίνα Λιναρδάκη
Καταβάσεις Εκεί Στο απόκρημνο της σπονδυλικής μου στήλης Στην τραχιά της κατηφόρα Οι νευρώνες μου Αναρριχητικά σχοινιά που Μπλέχτηκαν μεταξύ τους Και πια δεν ξέρω ποιο να πιάσω να σωθώ. Εκεί Στο χείλος του γκρεμού Με ίσες πιθανότητες να γκρεμιστώ Και ίσες να επιζήσω Συνεχίζω να αιωρούμαι σαν από θαύμα. Malfunction Καμιά φορά […]
Ένα ποίημα για τη μέρα της γυναίκας
Μέρα της γυναίκας [8/3] Σου χάρισαν μια μέρα. Τη βάφτισαν Γιορτή της Γυναίκας. Σήμερα θα λάβεις ένα τριαντάφυλλο. Θα φας ένα φαγητό που δεν κουράστηκες να μαγειρέψεις. Θα σου κρατήσουν ίσως και τα παιδιά, για να πας μια βόλτα. Στη δουλειά θα αστειευτούν για το ωραίο φύλο. Θα σου μιλήσουν για τα δικαιώματά σου. Θα […]