“Ένα” του Richard Bach

Πρόκειται για βιβλίο που ξαναθυμήθηκα εξ αφορμής αυτής της στήλης και που, όταν το ξαναδιάβασα, στεναχωρήθηκα πολύ που το είχα ξεχάσει. Σε αυτό, ο συγγραφέας του Γλάρου Ιωνάθαν και των Ψευδαισθήσεων παρουσιάζει με σχεδόν λογοτεχνικό τρόπο το πώς όλοι οι άνθρωποι είμαστε τα πάμπολλα πρόσωπα της μίας διαφορετικής ουσίας που υπάρχει στο σύμπαν, είτε κατοικούμε […]

Το Πάσχα των Ελλήνων τον καιρό της Τουρκοκρατίας μέσα από τα μάτια ξένων περιηγητών

Οι Έλληνες γιόρταζαν με λαμπρότητα  το Πάσχα την περίοδο της Τουρκοκρατίας παρά τις απαγορεύσεις και τους περιορισμούς των Οθωμανών κατακτητών. Οι ξένοι ταξιδιώτες που βρίσκονταν στην ελληνική χερσόνησο και στα νησιά πριν από το ξέσπασμα της επανάστασης,  κατέγραψαν στα ημερολόγια τους το κλίμα που επικρατούσε στις πόλεις και στα χωριά τις μέρες γύρω από τη […]

“Ικεσία” του Χρήστου Κουτσοκλένη

ΙΚΕΣΙΑ Σαν τις Αναστάσιμες μελωδίες έμοιαζε ο ήχος από τα τύμπανα καθώς τ’ απαλά του χέρια τελετουργικά τα χτυπούσαν. Κείνη την ώρα μια προσευχή διαχεόταν στα πέρατα του κόσμου ικετεύοντας ν’ αφανιστούν οι Εφιάλτες.   Χρήστος Κουτσοκλένης ♰ από τη συλλογή του Λόγω μνήμης, εκδ. Έρεισμα, Χανιά 2019

Σφηνάκια του Απρίλη, προκαταβολικά

ΑΜΦΙΒΙΑ ΤΕΡΑΤΑ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΠΟΥΛΟΥ  Τα σαράντα κείμενα που απαρτίζουν τα Αμφίβια τέρατα κινούνται σε περισσότερες από μία κατηγορίες αφήγησης: διηγήματα στην συντριπτική τους πλειοψηφία, αλλά και αφηγήματα εκτός προεγγεγραμμένου πλαισίου, με έντονο το φανταστικό στοιχείο, με γεύση ονείρου και με σαφή θέση στο πλάι της πραγματικότητας. Δεν λειτουργούν αρμονικά σε όλους τους τομείς και δεν καταφέρνουν […]

“Ζεστό σώμα” του Κωνσταντίνου Παπαχαράλαμπου

Ο Κωνσταντίνος Παπαχαράλαμπος, στη νέα του συλλογή Ζεστό σώμα, σπρώχνει την ποίησή του σε εκείνο το πεδίο που βρίσκεται πέρα από τη γλώσσα, εξερευνά το άλαλο, τη σχέση του ανθρώπου με τον εαυτό του, τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τον κόσμο μέσα από τις πέντε του αισθήσεις και παράλληλα ζωγραφίζει την εποχή μας με τα χρώματα […]

“Ο δρόμος” του Χρήστου Κουτσοκλένη

Ο ΔΡΟΜΟΣ Ο ουρανός είναι ένας άλλος δρόμος με μυριάδες οδοδείκτες, που αποπροσανατολίζουν τον κάθε οδοιπόρο.   Ο ουρανός είναι ένας άλλος δρόμος χωρίς αρχή και τέλος, χωρίς λιμάνια και σταθμούς, όπου με βήματα δειλά, συνεσταλμένα αδιάκοπα περιδιαβαίνουν – όμοια φαντάσματα – εκτροχιασμένα όνειρα, που μονόχορδα θρηνούν για την αποκοτιά τους να μην φοβηθούν τις […]

“Αμοντάριστα πλάνα” της Φροσούλας Κολοσιάτου

Ο ήλιος είναι πάντα χαρούμενος και ας έχει η ανθρωπότητα ξύπνημα λυπημένο… Στη συλλογή της Φροσούλας Κολοσιάτου Αμοντάριστα Πλάνα, η εξαιρετική φωτογραφία του εξώφυλλου, έργο του Ιάσονα Στούμπου, με τους μικροσκοπικούς ανθρώπους της να περπατούν κάτω από τη βροχή σε μια πλατεία, κρατώντας ομπρέλες, τραβηγμένη από ψηλά, αφήνει μια υπερρεαλιστική αίσθηση και προλογίζει εύστοχα τη συλλογή […]

“Χ” της Μαριάννας Πλιάκου

ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ SATIE[1] Δύο ώρες με το καράβι, άλλες δυόμιση με το αυτοκίνητο, και φτάνεις στην κοπεγχαγική Honfleur, όπου γεννήθηκε ο Satie. Στο λιτό ομώνυμο μουσείο ακούς τις Γυμνοπαιδίες, τις Gnossiennes. Ο επαναληπτικός, μινιμαλιστικός τους ήχος γρήγορα συντονίζεται στους καρδιακούς κτύπους, για να τους εκβιάσει τελικά στη δική του αφήγηση. Μουσική-ρητορική, που παραμένει γοητευτική […]